Debaty sejmowex907 Kadencja

Interpelacja w sprawie zagrożenia stanu posiadania polskiej własności w bankowości krajowej, przemyśle, infrastrukturze i rolnictwie wielkoobszarowym

   Szanowny Panie Premierze! Wiele danych świadczy o pogłębianiu się negatywnych tendencji rozwojowych w strukturze własnościowej polskiego majątku narodowego, zapoczątkowanych tzw. polityką transformacyjną. Niestety w systemie polityki transformacyjnej nie umieszczono postulatu ochrony polskiego stanu posiadania w dziedzinie własności aktywów finansowych i produkcyjnych. Brak takiego postulatu systemowego oraz całkowite zaniedbanie tego aspektu w praktyce transformacyjnej przez niektóre koła rządzące nadaje polityce prywatyzacyjnej coraz jaskrawszy charakter antynarodowy. Na miejsce polskiego właściciela w istniejących bankach krajowych, w spółkach przemysłowych, w spółkach rolniczych i innych prywatyzowanych przedsiębiorstwach wchodzą coraz liczniej z woli pana rządu właściciele zagraniczni. Od 24 czerwca 1999 r. właściciele zagraniczni kontrolują 60% kapitału akcyjnego w bankach krajowych w Polsce. Niektóre gałęzie przemysłowe zostały w całości opanowane przez właścicieli zagranicznych, gdyż antyetatystyczne przesądy pańskich ministrów są silniejsze od ich motywacji patriotycznej. Jak panu wiadomo, działalność firm zagranicznych, utworzonych na bazie sprywatyzowanych firm państwowych, jest głównym czynnikiem sprawczym deficytu w polskim bilansie handlowym. Mając powyższe na uwadze, proszę, na podstawie art. 118 ust. 3 Regulaminu Sejmu RP, o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:    1. Czy ocenia pan 60-procentowy udział własności zagranicznej w kapitale akcyjnym polskich banków krajowych w świetle standardów europejskich, które w tej dziedzinie wyznaczają następujące wskaźniki udziału własności zagranicznej w kapitale akcyjnym banków krajowych: we Włoszech - 3%, w Niemczech - 4%, w Japonii - 6%, w Holandii - 7%, w Portugalii - 7%, w Szwajcarii - 9%, w Hiszpanii - 10%, w Austrii - 13%, we Francji - 14%. Jakie środki rynkowe lub polityczno-prawne zamierza pan zainicjować w celu doprowadzenia do przywrócenia standardów europejskich w dziedzinie własności akcyjnego kapitału bankowego w Polsce?    2. Czy rząd pana premiera zdaje już sobie sprawę z tego, że podstawowa część kapitału zagranicznego zaangażowanego w różnych inwestycjach w Polsce została zmarnowana, gdy patrzymy na te inwestycje z punktu widzenia polskich długoterminowych interesów? Albowiem w latach 1989-1999 grupa rządząca gospodarką kierowała kapitał zagraniczny do wykupywania polskich tytułów własnościowych w bankach, w przemyśle, w ubezpieczeniach, w infrastrukturze kraju oraz w rolnictwie wielkoobszarowym, zamiast kierować go do inwestycji polegających na budowie w Polsce nowoczesnych zakładów pracy. Niestety inwestycje zagraniczne tworzące nowe miejsca pracy lub nowe przedsiębiorstwa były wyjątkowymi przedsięwzięciami.    3. Jakie są wielkości uszczupleń wpływów podatkowych do budżetu w latach 1989-1999, spowodowanych przez udzielanie inwestorom zagranicznym tzw. wakacji podatkowych oraz innych zwolnień i ulg podatkowych?    4. Jaki jest zakres uszczupleń polskiego majątku narodowego łącznie w bankowości, w ubezpieczeniach, w przemyśle, w infrastrukturze oraz w rolnictwie wielkoobszarowym, spowodowanych po 1989 r. tzw. prywatyzacją kapitałową z udziałem właścicieli zagranicznych? Zaznaczam, że jednorazowe opłaty prywatyzacyjne na rachunek budżetu nie stanowią rekompensaty za utraconą część majątku narodowego, jak również za utracone dochody, które ten majątek przynosi po opłaceniu podatków nowym właścicielom, którzy ponadto uzyskali bez dodatkowych starań i kosztów wstęp na niemały rynek w Polsce (ok. 40 mln konsumentów oraz ok. 3 mln podmiotów gospodarczych, w tym ok. 4 tys. firm publicznych).    5. Jakie są szacunkowe wielkości strat w polskim majątku produkcyjnym i w finansach publicznych oraz w kapitale ludzkim, spowodowanych tzw. prywatyzacją likwidacyjną, która zniszczyła, nie zawsze z takim zamiarem, część (jaką?) aktywów produkcyjnych oraz zmarnotrawiła część (jaką?) kapitału ludzkiego w taki sposób prywatyzowanych przedsiębiorstw państwowych?    6. Jakie są całkowite wielkości świadczeń pieniężnych wypłaconych w latach 1989-1999 na odprawy dla pracowników likwidowanych miejsc pracy i całych zakładów oraz wypłaconych na różne formy pomocy finansowej dla bezrobotnych plus koszty funkcjonowania aparatu urzędniczego zajmującego się administrowaniem bezrobociem i opieką społeczną?    7. Czy próbowano w ośrodkach analitycznych rządu porównać globalne kwoty różnorodnych świadczeń pieniężnych ze środków publicznych i prywatnych, wypłaconych w latach 1989-1999 dla pracowników likwidowanych firm państwowych oraz dla późniejszych bezrobotnych, którymi stała się znaczna część byłych pracowników zlikwidowanych przedsiębiorstw państwowych - z kwotami hipotetycznych dotacji budżetowych, które pomogłyby uratować firmy przed likwidacją?    8. Jakie środki dyscyplinujące zamierza podjąć rząd wobec firm z kapitałem zagranicznym w Polsce, które są głównymi sprawcami deficytu handlowego i płatniczego?    9. Czy pan premier zgodzi się z tezą, że antynarodowa polityka prywatyzacyjna, prowadząca do ograniczania polskiego stanu posiadania w gospodarce i finansach kraju wyczerpuje znamiona normatywne deliktu konstytucyjnego, jakim jest naruszenie przez ministra nakazu troski o dobro ojczyzny i pomyślność obywateli?    10. Dlaczego nie kończy pan przestępczego procederu prywatyzacyjnego, godzącego w podstawowe interesy większości społeczeństwa oraz podważającego suwerenność państwa?    Z wyrazami szacunku    Poseł Janusz Dobrosz    Wrocław, dnia 11 października 1999 r.