Debaty sejmowex907 Kadencja

Interpelacja w sprawie tworzenia systemu obrony terytorialnej będącego elementem reagowania kryzysowego na wypadek klęsk żywiołowych na przykładzie woj. podkarpackiego

   Obecnie gwałtowne opady śniegu, do których doszło na terenie woj. podkarpackiego, po raz kolejny doprowadziły w ciągu ostatnich lat do stanu bliskiego stanowi klęski żywiołowej.    Posiadane obecnie przez straż pożarną środki mogą być wykorzystywane do opanowania niewielkiego zagrożenia, a sytuacje nadzwyczajne, do których dochodzi na Podkarpaciu, często wskazują, iż jest niezbędna budowa większego i sprawniejszego systemu reagowania.    Takie możliwości daje nam system obrony powszechnej w postaci Obrony Terytorialnej. Utrzymywanie obecnie wojska wyłącznie pod kątem zapewnienia bezpieczeństwa zewnętrznego jest wyrazem niegospodarności pod kątem wydatkowania środków publicznych. Państwa polskiego na to nie stać.    Dlatego też przy opracowaniach koncepcji tworzenia systemu Obrony Terytorialnej ogromną rolę poświęcono właśnie wykorzystaniu wojska w czasie pokoju do akcji ratunkowych w czasie sytuacji nadzwyczajnych, takich jak np.: powodzie, katastrofy ekologiczne czy też gwałtowne zmiany pogody na znacznym obszarze kraju.    Na terenie woj. podkarpackiego na bazie rozwiązywanej 14 Brygady Pancernej tworzona jest Brygada Obrony Terytorialnej w Przemyślu. System obrony terytorialnej zgodnie ze swoimi założeniami ma polegać np. na rozlokowaniu pododdziałów brygad OT co najmniej w kilku miejscowościach. Taka praktyka jest stosowana w większości państw Europy Zachodniej, gdzie system obrony jest oparty na obronie powszechnej. Przy tworzeniu w Polsce systemu OT dochodzi do wypaczenia tej jednej z podstawowych zasad poprzez rozmieszczanie brygad w jednej lub dwu miejscowościach. Taki stan byłby do usprawiedliwienia w sytuacji, kiedy potrzeba by było zakupić i budować nowe obiekty koszarowe. Na terenie woj. podkarpackiego mamy do czynienia z sytuacją odmienną. Mianowicie likwiduje się koszary i to w miastach powyżej 40 tys. mieszkańców na głównych liniach komunikacyjnych o znaczeniu strategicznym (Jarosław, Dębica). Ponadto miasta te są siedzibami powiatów, które corocznie są poszkodowane poprzez powodzie.    Wydarzenia z ostatnich dni potwierdzają te fakty. Na kpinę zasługuje brak zainteresowania MON infrastrukturą wojskową (po rozwiązywanych Jednostkach Nadwiślańskich) znajdującą się w Sanoku, jedyną w byłym woj. krośnieńskim, która graniczy z dwoma państwami nienależącymi do NATO oraz posiadającą obiekty strategiczne, np. Zalew Soliński.    Ponadto można zrozumieć, iż część sprzętu po rozwiązywanej 14 Brygadzie Pancernej w Przemyślu zostaje przekazana do 21 Brygady Strzelców Podhalańskich w Rzeszowie, ale zabieranie tworzącej się brygadzie Obrony Terytorialnej pozostałego sprzętu doprowadza do pozbawienia jej nie tylko możliwości bojowej, ale nawet przygotowania do reagowania kryzysowego.    W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:    1. Czy rząd sprawuje kontrolę nad procesem wyprzedaży, a raczej grabieży bazy koszarowej przez Agencję Mienia Wojskowego? Brak jest planu zapotrzebowania na bazę koszarową dla rozwoju systemu OT.    2. Kiedy dojdzie do zaprzestania paraliżowania przez Sztab Generalny WP działań mających na celu budowę ogólnopolskiego systemu OT, którego tworzenie ujmuje pkt 27 umowy koalicyjnej AWS-UW?    3. Czy przy likwidacji obecnej infrastruktury wojskowej w woj. podkarpackim bierze się pod uwagę zabezpieczenie bazy koszarowej i magazynowej dla jednostek wsparcia NATO (tzw. rezerwa koszarowa)? Coraz częściej zwracają na to uwagę w publicznych wypowiedziach wyżsi urzędnicy i oficerowie NATO.    Poseł Andrzej Zapałowski    Warszawa, dnia 12 kwietnia 2000 r.