Debaty sejmowex907 Kadencja

Interpelacja w sprawie zmiany przepisów bądź uchylenia ustawy o doradztwie podatkowym

   Szanowny Panie Premierze! Ustawa o doradztwie podatkowym obowiązująca od 1997 r. jeszcze w fazie projektu wywoływała wiele dyskusji i sporów. Ustawa ta - zdaniem ogromnej liczby jej przeciwników autorskie dzieło wąskiej grupy ludzi związanych z lobby finansowym - ma charakter koncesyjny i ogranicza prawo obywateli do swobody prowadzenia działalności gospodarczej. Jest hamulcem wolnego rynku, by nie powiedzieć: zaprzeczeniem wolnego rynku.    Przepisami ustawy objęto osoby, wbrew ich woli, prowadzące poprzez biura rachunkowe, w ramach działalności gospodarczej, obsługę podatników w zakresie prostej ewidencji księgowej i podatkowej polegającej na:    - prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów,    - ewidencji podatku od towarów i usług,    - prowadzeniu ewidencji przychodów od zryczałtowanego podatku dochodowego,    - sporządzaniu zeznań i deklaracji podatkowych.    Są to zatem czynności ˝zwykłego˝ księgowego, jednakże w świetle obowiązujących przepisów w celu prowadzenia takiego biura konieczny jest nie tylko wpis do ewidencji działalności gospodarczej, lecz zdanie bardzo trudnego egzaminu państwowego i uzyskanie licencji doradcy podatkowego. W opinii wielu osób prowadzących podobne biura rachunkowe w zakresie prostej ewidencji księgowej egzamin ten nie jest po prostu potrzebny. Osoby te posiadają bowiem wykształcenie ekonomiczne, ukończyły różnego rodzaju kursy (w zakresie ekonomii, prawa podatkowego, księgowości, prawa cywilnego i administracyjnego). Nie są im obce takie dziedziny jak analiza podatkowa, postępowanie administracyjne, prawo celne, kontrola skarbowa, a ich wiedzę ekonomiczną zweryfikował już rynek. Na bieżąco, z własnej woli dokształcają się i śledzą literaturę fachową. Osoby prowadzące usługowo takie biura potrafią rozwiązywać skomplikowane sprawy, korzystając z pomocy radców prawnych. Poważny egzamin zdali już przecież przed swoimi klientami, którzy są najlepszymi weryfikatorami ich pracy.    Ustawa nie dość, że nie pozwala prowadzić biur rachunkowych osobom, które nie zdadzą egzaminu, to jeszcze pozbawiła pracy na własny rachunek osoby, które nie mogły złożyć wniosku o wpis na listę warunkową doradców podatkowych z uwagi na krótszy niż 12-miesięczny okres samodzielnej działalności w zakresie obsługi rachunkowej. Ludzi tych praktycznie pozbawiono prawa do wykonywania zawodu, zmuszono ich, by z dnia na dzień zamknęli swoje firmy i oczekiwali na termin egzaminu. Należy zaznaczyć, iż w dniu 12 marca upłynęła kadencja komisji egzaminacyjnej i obecnie nikt nie może zdawać państwowego egzaminu na doradcę podatkowego.    Bez zdania egzaminu i uzyskania wpisu na listę doradców podatkowych w myśl obowiązującego prawa nie można dzisiaj usługowo, na własny rachunek, prowadzić obsługi podatników w zakresie prostej ewidencji podatkowej. Jednakże nie ma żadnych przepisów prawa zakazujących, aby takie same czynności wykonywać u kogoś w oparciu o umowę o pracę lub umowę zlecenia. Przedsiębiorcy (mowa tu przede wszystkim o małych podmiotach gospodarczych) wolą jednak zlecać te czynności biurom rachunkowym - jest to po prostu wygodniejsze i w praktyce znacznie tańsze.    Szanowny panie premierze, uprzejmie proszę o rozważenie następujących kwestii:    1. Dlaczego egzamin na doradcę podatkowego został skonstruowany tak, by zdało go tak niewiele osób? Czy osobom prowadzącym działalność usługową w zakresie prostej ewidencji podatkowej w rzeczywistości potrzebny jest tak szeroki zakres wiedzy i ilu urzędników skarbowych byłoby w stanie zdać tak trudny egzamin?    2. Ilu urzędników ministerstwa, izb skarbowych, urzędów skarbowych czynnie uczestniczy w szkoleniu kandydatów na doradców podatkowych i czy posiadają oni zgodę ministra finansów? Czy czynności te wykonywane są w godzinach pracy? Jak kształtują się wynagrodzenia osób prowadzących szkolenia oraz członków komisji egzaminacyjnej? Jak ma się wysokość tych wynagrodzeń do płac kadry naukowej naszych najlepszych uczelni?    3. Na czym mają polegać projektowane zmiany w ustawie o doradztwie podatkowym (informacja taka szeroko była komentowana na łamach prasy) i kiedy projekt zmian trafi pod obrady Sejmu?    4. Czy aktualna jest koncepcja rachmistrza podatkowego?    5. Dlaczego nie likwiduje się ustaw koncesyjnych? Czy zamierza się znieść ustawę o doradztwie podatkowym? Jeżeli nie, to dla kogo zachowany będzie przywilej wyłącznego wykonywania usług księgowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?    Likwidacja licencji oraz uproszczenie obowiązującej dokumentacji, czyli odbiurokratyzowanie gospodarki, jest wyzwaniem czasu. Nie można tolerować sytuacji, w której wąskie grono osób pod płaszczykiem ochrony interesów państwa chce zagarnąć dla siebie - dochodowy - rynek usług księgowych i podatkowych. Z ogromnym niepokojem przyjęta została informacja o rozważanym w ministerstwie pomyśle likwidacji podatkowej księgi przychodów i rozchodów (uproszczonej księgowości) i zobowiązanie podatników do prowadzenia pełnej księgowości - ksiąg rachunkowych. Zdaniem wielu osób rozwiązanie takie byłoby po prostu kolejną sztuczną barierą stawianą przed osobami prowadzącymi działalność usługową w zakresie prostej ewidencji księgowej i podatkowej. Podatnicy oczekują przecież dalszego uproszczenia ewidencji dla celów podatkowych, nie zaś wprowadzania zbiurokratyzowanej formy rachunkowości. Wszystko wskazuje jednak na to, że w walce o przywilej oficjalnego doradztwa podatkowego interes podatnika liczy się w najmniejszym stopniu.    Poseł Czesław Fiedorowicz    Zielona Góra, dnia 8 czerwca 1999 r.