Debaty sejmowex907 Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie likwidacji Centrum Szkolenia Uzbrojenia i Elektroniki w Olsztynie

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Andrzeja Smolińskiego w sprawie likwidacji Centrum Szkolenia Uzbrojenia i Elektroniki w Olsztynie (6015), uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.    Przyjęte przez Radę Ministrów ograniczenie liczebności wojska do poziomu ok. 150 tys. stanowisk etatowych czasu pokoju skutkować musi likwidacją oraz znaczną redukcją stanów osobowych wybranych jednostek wojskowych. Dotyczy to głównie zmian w składzie strukturalnym i ilościowym związków operacyjnych i taktycznych, a także nadmiernie rozbudowanego i rozdrobnionego szkolnictwa wojskowego.    W najbliższym czasie, w związku z wdrażaniem ˝Programu przebudowy i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych RP w latach 2001-2006˝, nastąpią kompleksowe zmiany organizacyjne, dostosowujące szkolnictwo wojskowe do docelowych potrzeb Sił Zbrojnych RP.    W pracach nad tym programem rozpatrywano sprawy docelowych rozstrzygnięć organizacyjno-dyslokacyjnych jednostek wojskowych sił zbrojnych, w tym również ośrodków szkolenia. Dotychczasowe zamierzenia planistyczne poddawano ponownym wnikliwym weryfikacjom oraz dogłębnym analizom. W zakresie reorganizacji szkolnictwa wojskowego wiodącymi elementami oceny były uwarunkowania dotyczące optymalnego zapewnienia potrzeb szkoleniowych w sytuacji zmniejszenia środków finansowych i liczby szkolonych. W tym świetle dokonano analiz potencjału dydaktyczno-naukowego, infrastruktury logistycznej, jak również kosztów utrzymania i funkcjonowania jednostek szkoleniowych.    Struktura oraz wielkość szkolnictwa wojskowego zostanie radykalnie ograniczona i dostosowana do potrzeb Sił Zbrojnych RP. Docelowo planowane zintegrowane centra szkolenia będą zasadniczymi ośrodkami wielopoziomowego szkolenia, przygotowującymi żołnierzy do wykonywania zadań na stanowiskach służbowych. W ramach tych rozwiązań planuje się rozformowanie Centrum Szkolenia Uzbrojenia i Elektroniki (CSUiE) w Olsztynie w 2002 r. Należy tu nadmienić, iż działania te nie prowadzą do wyeliminowania obecności wojska w regionie warmińsko-mazurskim.    W garnizonie Olsztyn, po rozformowaniu 15 Dywizji Zmechanizowanej, oprócz CSUiE dyslokowane są następujące zasadnicze jednostki wojskowe: Wojewódzki Sztab Wojskowy, Komenda Garnizonu, Wojskowa Komenda Uzupełnień, 11 Rejonowa Baza Materiałowa, Oddział Żandarmerii Wojskowej oraz Rejonowy Zarząd Infrastruktury.    Jednocześnie informuję, iż przywołany powyżej program zakłada nie tylko likwidację bądź zmniejszenie, ale również powiększenie niektórych garnizonów na terenie woj. warmińsko-mazurskiego, czego przykładem mogą być garnizony: Morąg, Węgorzewo, Orzysz-Giżycko, w których to część kadry z rozformowywanych jednostek będzie miała możliwość pełnienia dalszej służby.    Ministerstwo Obrony Narodowej postawione zostało w sytuacji, w której dokonuje trudnych, często bolesnych, wyborów między różnymi racjami: racją obronności kraju oraz racjami socjalnymi i społecznymi. Z punktu widzenia MON najważniejsze muszą być potrzeby obronności kraju. Wojsko nie jest powołane do rozwiązywania problemów socjalnych czy społecznych, lecz ma stanowić skuteczne narzędzie gwarantujące bezpieczeństwo państwa. W związku z tym najważniejsze muszą być aspekty operacyjne i ekonomiczne. Niemniej pełna świadomość skutków restrukturyzacji każe uwzględniać w procesie jej realizacji również uwarunkowania społeczne dla środowisk lokalnych.    W związku z powyższym rozwijane będą istniejące i wprowadzane nowe formy działalności rekonwersyjnej, takie jak: seminaria rekonwersyjne, doradztwo zawodowe, przekwalifikowanie, pośrednictwo pracy, giełdy i targi pracy czy konstruowanie programów specjalistycznych łagodzących skutki bezrobocia w mniejszych garnizonach. Planuje się konsekwentne wdrażanie zasady pierwszeństwa w zatrudnianiu na stanowiska cywilne w wojsku byłych żołnierzy zawodowych. Ponadto wprowadzono instrumenty prawne gwarantujące zatrudnienie żołnierzy i pracowników cywilnych wojska z rozformowanych jednostek na stanowiskach związanych z obronnością.    Przedstawiając powyższe uwarunkowania dziękuję, za pośrednictwem pana marszałka, panu posłowi za zainteresowanie dla spraw szkolnictwa wojskowego. Jednocześnie liczę na zrozumienie oraz wsparcie podejmowanych przez resort obrony narodowej trudnych, lecz nieodzownych działań reformujących Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej.    Z wyrazami szacunku    Minister    Bronisław Komorowski    Warszawa, dnia 2 kwietnia 2001 r.