Debaty sejmowex907 Kadencja

Interpelacja w sprawie funkcjonowania Ochotniczych Hufców Pracy w Rzeczypospolitej Polskiej

   Szanowny Panie Ministrze! Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 maja 1995 r. określa zasady funkcjonowania Ochotniczych Hufców Pracy (DzU z dnia 05.06.1995 r.). Szczegółowe zadania dla tego rodzaju działalności edukacyjnej wśród młodzieży są zawarte w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z dnia 11 lipca 2000 r. (DzU nr 56, poz. 671). Zawarte w tych ustawach treści stawiają rozległe wymagania przed OHP. Jednakże nie korespondują one z nakładami, które w sposób zasadniczy wspierałyby działalność hufców na szczeblu podstawowym.    Hufce pracy zajmują się młodzieżą trudną, wywodzącą się ze środowisk narażonych na patologię społeczną. Młodzi ludzie często nie mogą ukończyć szkoły podstawowej, nie mówiąc o gimnazjum czy o szkole zawodowej. Rozdział wiekowy pomiędzy 15-18 rokiem życia jest szczególnie ważny dla młodego człowieka. Często określa jego dalszą drogę życiową. Dotyczy to przede wszystkim tych osób, które w swoich środowiskach narażone są na skrajne ubóstwo lub demoralizację. Dla nich OHP jest jedyną szansą na start w normalne życie. Dlatego nakłady poniesione na tego typu działalność zwracają się bardzo szybko, tym bardziej że hufce łączą edukację ogólną i wychowują poprzez pracę.    Zmiany w systemie edukacji (przejście na system gimnazjalny) wymagają również zmian w nauczaniu dla młodzieży starszej kształcącej się i pracującej w ramach OHP. Istnieje pilna potrzeba powołania klas gimnazjalnych kształcących młodzież w systemie oświaty dla dorosłych. Uwzględniając liczebność niektórych hufców oraz możliwości finansowe, lepsze byłoby tworzenie takich klas przy gimnazjach dziennych. Przepisy Ministerstwa Edukacji Narodowej to uniemożliwiają.    Kwestia następna dotyczy nauki zawodu. Okres refundacji nauki pobieranej w zakładzie pracy obejmuje 18 miesięcy. Jest on jednak zbyt krótki. Wśród organizatorów i wychowawców zatrudnionych w OHP przeważa opinia, że winien on być wydłużony do 22 miesięcy. Daje on lepsze możliwości przyuczenia do zawodu. Postulaty kadry hufców pracy dotyczą również problemów nauki zawodu. Poprzednio ustawa nakładała na OHP obowiązek przyuczenia do zawodu. Później zapis ten uległ zmianie. Obecnie obowiązujący mówi o przysposobieniu do zawodu. W opinii tej kadry poprzedni zapis był korzystniejszy dla samej młodzieży.    Problem następny dotyczy dość miernego zainteresowania samorządów (zwłaszcza powiatowych) funkcjonowaniem na ich terenie OHP. Dla przykładu: w Inowrocławiu hufiec pracy szkoli 102 osoby. Zapotrzebowanie (chętnych) jest na ok. 300 osób. Jednakże wyłaniają się tu bariery finansowe i lokalowe. Jest możliwość przekazania dla jego potrzeb będącej w likwidacji szkoły zawodowej, której pozbyła się jedna z fabryk maszyn rolniczych. Jednak brak zgody samorządu powiatowego to uniemożliwia.    Biorąc pod uwagę powyżej wyrażone wątpliwości, kieruję pytania do pana ministra pracy i polityki społecznej.    Czy w ramach uzgodnień między resortami, tj. Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej jest możliwość tworzenia przy gimnazjach dziennych klas dla młodzieży skupionej w OHP?    Czy minister pracy i polityki społecznej w ramach przysługujących mu uprawnień ma możliwość wydłużyć okres refundacji nauki zawodu z 18 do 22 miesięcy?    Jak przebiega współpraca pomiędzy samorządami (województwo, powiat) a odpowiednimi jednostkami organizacyjnymi OHP?    Z poważaniem    Poseł Marcin Wnuk    Inowrocław, dnia 25 lutego 2002 r.