Debaty sejmowex907 Kadencja

Interpelacja w sprawie braku podwyżek wynagrodzeń dla pracowników cywilnych państwowej sfery budżetowej

   Zdecydowany opór ze strony rządu istotnie przyczynił się do zablokowania ustawowego określenia ścieżki dojścia płac pracowników cywilnych państwowej sfery budżetowej do średniej płacy w gospodarce narodowej.    Od lat wynagrodzenia w tej sferze (uwzględniając objęte nią do końca 1998 r. grupy pracowników ochrony zdrowia, oświaty, kultury i pomocy społecznej przesunięte obecnie w sferę samorządową) są przeciętnie niższe o 20% od średniej płacy w gospodarce narodowej. Różnica ta stanowi dodatkowy podatek, którym obłożono tych pracowników.    O tym, jak działanie to jest nieuzasadnione, świadczy chociażby gwałtowny wzrost zadań wykonywanych przez wyższe uczelnie, mierzony liczbą kształconych studentów w relacji do nikłego wzrostu realnych uposażeń, oznaczającego deprecjację społeczną pracowników nauki. W okresie od 1994 r. do 1998 r. liczba studentów wzrosła o 65%, liczba pracowników wyższych uczelni zaledwie o 7%, w tym liczba nauczycieli akademickich o 1%. Oznacza to niższą płacę za efektywniejszą pracę. W tej sytuacji jeszcze boleśniejsze jest niedotrzymywanie ustawowych terminów dokonywania podwyżek.    Dziś, tj. 15 kwietnia 1999 r., nadal nie ma rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie podziału środków i limitów na podwyżki wynagrodzeń w 1999 r. Wiadomo, że proces podziału środków w poszczególnych resortach i negocjacje z partnerami społecznymi wymagają czasu. Dlatego rozporządzenie to winno wejść w życie z odpowiednim wyprzedzeniem. Nie widzę powodu, by po raz kolejny dopuszczać do sytuacji generującej napięcia i niepokoje społeczne.    Proszę o pilną informację, co spowodowało opóźnienie podwyżek płac dla pracowników cywilnych państwowej sfery budżetowej i jakie konsekwencje ponieśli winni tych zaniedbań.    Poseł Ewa Tomaszewska    Warszawa, dnia 15 kwietnia 1999 r.